Bio

Tomas Vanheste is journalist. Hij is adjunct-hoofdredacteur van Ons Erfdeel/de lage landenVoor De Groene Amsterdammer schrijft hij over België als een proeftuin voor Europa, in Wilfried boekstaaft hij zijn ervaringen als Nederbelg, voor het Rathenau Instituut verdiept hij zich in het Europese wetenschaps- en innovatiebeleid, bij The Investigative Desk houdt hij zich bezig met het Europese defensiebeleid. Tussen de bedrijven door werkt hij aan een bij uitgeverij De Bezige Bij te verschijnen boek over de betekenis van chemische bestrijdingsmiddelen voor milieu, natuur en mens.

Foto Flip Franssen

Tomas is een mengelmoes van Belg, Nederlander en Europeaan. Hij is geboren in Oostende (1968), groeide op in Nijmegen en studeerde in Enschede wijsbegeerte van wetenschap, technologie en samenleving in combinatie met toegepaste wiskunde. In Twente promoveerde hij ook, op de dissertatie Copernicus is ziek (1996), waarin hij, dixit NRC Handelsblad, ‘op scherpzinnige wijze’ de wetenschappelijke pretenties van New-Agedenkers tegen het licht hield.

Hij werkte als fondsredacteur bij uitgeverij De Bezige Bij en als onderzoeker bij de afdeling Bestuursinformatie van de Gemeente Utrecht, voor hij zich aan een journalistieke loopbaan waagde. Die begon in 2004 bij opinieweekblad Vrij Nederland. In 2013 stortte hij zich in het avontuur van het digitale platform De Correspondent, alwaar hij correspondent Europa tussen macht en verbeelding was.

Sinds begin 2020 is hij werkzaam als zelfstandig journalist bij het eenmansbedrijfje ‘De stille pen’, dat kantoor houdt op een zolderkamertje in het wonderschone Gent en bij de aangename co-workingplek Watt Factory. 

Op zijn blog ‘De stille pen’ waagt hij zich aan persoonlijk getoonzette recensies en beschouwingen.

Recente publicaties

“Kampioen pretentieuze praat” Over de hoogmoed van de Europese Unie, in Wilfried

“We moeten afscheid nemen van de natuurlijke Noordzee” Over de vraag of het Nederland en Vlaanderen gelukt is te voldoen aan het Duurzame Ontwikkelingsdoel tegen 2020 de zee- en kunstecosystemen op duurzame wijze te beschermen, in de lage landen

“Alleen het aanpakken van de marktpositie is onvoldoende” Over de pogingen van de Europese Commissie big tech aan banden te leggen, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Waterstof: de rockster van de duurzame economie?” Over de religieuze trekjes van het geloof in waterstof en de noodzaak van een open debat over de mogelijkheden en beperkingen van deze technologie, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Niet begrijpen, niet oordelen, ondergaan” Bespreking van De tuinen van Buitenzorg van Jan Brokken op de lage landen

“Killer robots. Waarom internationale afspraken nodig zijn” Over de snelle ontwikkeling van dodelijke autonome wapens en het moeizame gevecht om deze aan banden te leggen, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Hoe België Congo geen beschaving maar onderdrukking en uitbuiting bracht” Bespreking van het boek Koloniaal Congo in de lage landen

“Werk aan de winkel voor een schoon Europa” Over de lange, hobbelige weg naar een uitbanning van giftige chemicaliën, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Een schaamtevol verlangen een internationale Belg te zijn” Column in Wilifried over mijn ervaringen als Nederbelg

“Een oplossing op zoek naar draagvlak: opslag van CO2” Waarom een maatschappelijk debat over een omstreden technologie waarvan de burgers de kosten moeten dragen broodnodig is, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“België hoopt op een wonder” Over de nieuwe Belgische regering in De Groene Amsterdammer

“Hoe vult Europa het verlangen naar technologische soevereiniteit in?” Over het nieuwe buzzwoord in Brussel, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Men is hier supercynisch” Hoe corona de Belgische ziekte heeft verergerd, in De Groene Amsterdammer

“De bede tot onze wortels” Over Luuk Gruwez’ verlangen dat niets ophoudt, in de lage landen

“Laten we ons wapenen met kennis en diplomatie” Waarom een geloofwaardige Europese defensiepolitiek een gemeenschappelijke visie vergt op wat de grootste veiligheidsdreigingen zijn en welke militaire capaciteiten Europa in antwoord daarop dient te ontwikkelen, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“De lokroep van de wolven” Over Belgische oorlogsherinneringen in grijstinten, in De Groene Amsterdammer

“Voorbij de steun aan aardappelen, vlees en bieten” Hoe het Europese landbouwbeleid en de Green Deal botsen, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Je haalt stemmen met prietpraat” Over Bëlgie als (mislukt?) laboratorium voor Europa, in De Groene Amsterdammer

“Democratisch debat vergt meer dan bestrijding desinformatie” Waarom de Europese Commissie zich in de strijd rondom de juiste aanpak van de coronacrisis beter niet opstelt als neutrale scheidsrechter van feit en fictie, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

“Bannen, behouden of bewerken?” Over wat te doen met “foute boeken”, in de lage landen

“Betrek burgers en wetenschappers van allerlei pluimage bij de coronacrisis” Waarom het noodzakelijk is de eenzijdige focus op virologische en medische kennis te doorbreken, gastbijdrage voor het Rathenau Instituut

De stille pen

De stille kracht om het geloei te weerstaan. Een apologie en Nieuwjaarswens

Het bos is bescherming, de bomen zijn mijn vrienden. Om te ontsnappen aan de jongens die mijn arm op de rug wringen, loop ik in de pauzes het bos achter het schoolplein in. In de donzende geluideloosheid tussen de eiken voel ik mij veilig. Nu nog, decennia later, verlang ik op van die dagen waarop …

Hoe David Van Reybrouck van een poffertje proeft en het Nederlandse zelfbeeld corrigeert

874,80 euro. In september 2020 veroordeelde een rechtbank in Den Haag de staat tot het betalen van deze schadevergoeding aan de zoon van Abubakar Lambogo. Nederlandse soldaten hadden de verzetsstrijder uit het Indonesische Zuid-Sulawesi in maart 1947 vermoord en zijn hoofd op een paal gespietst om de bevolking angst aan te jagen. De zoon weigerde …

Kijken en luisteren in het land van bloed en honing, het Europese voorland

Op de plattegrond van Mitrovica die Irene van der Linde op de balie van hotel Northside ziet liggen, is het zuidelijke deel van de stad een witte vlek. De mensen die er wonen zijn van de kaart geveegd. De rivier Ibar die door de plaats in het noorden van Kosovo loopt, scheidt de Albanese en …